MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.11.2018 tarih ve 2014/401 E. - 2018/925 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.06.2020 tarih ve 2019/124 E. - 2020/500 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olan...’nın uzun yıllardır fotoğrafçılık ve reklam filmleri çekimi ile uğraştığını, müvekkilinin işini yapabilmek amacıyla model uçaklar kiraladığını ya da helikopterden fotoğraf ve video çekimi yaptığını, Hatay Valiliği’nin ''Hatay İl Yıllığı 2011'' adlı kitap çalışmasının ihalesini davalının aldığını, yüklenici davalının bu kitaba çok sayıda fotoğraf yerleştirdiğini, bütün fotoğrafların ...'e ait olduğunun yazıldığını, oysa kitapta kullanılan fotoğrafların önemli bir kısmının kendilerine ait olduğunu, kullanılan 31 adet fotoğrafın müvekkili tarafından çekildiğini, dava konusu fotoğrafların bir kısmının daha önce dava dışı bir şirket tarafından izinsiz kullanılması nedeniyle Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/49 E. sayılı dosyası ile dava açtıklarını, fotoğrafların müvekkiline ait olduğunun tespit ediliğini ve kararın Yargıtayca onandığını, müvekkilince çekilen tüm fotoğrafların telif hakkının müvekkiline ait olduğunu, bu fotoğrafların pek çoğunun müvekkilinin hazırladığı “Tüm Zamanların Şehri Hatay “ adlı eserde kullanıldığını, müvekkilince hazırlanan kitabın 2. sayfasında fotoğrafların müvekkiline ait olduğu, müvekkilinden izin alınmadan kullanılıp çoğaltılamayacağının yazıldığını, müvekkiline ait fotoğrafların izinsiz kullanılması ve başka bir kişinin adının yazılmasının 5846 sayılı Yasa’dan kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini, FSEK’nun 68 .maddesi gereği 3 kat tazminat talep ettiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 31.000,00.TL maddi, 7.500,00.TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsili talep etmiş, ıslah dilekçesi ile 97. 500 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.
Davalı ekili, müvekkiline husumet düşemeyeceğini, davanın Hatay Valiliğine açılması gerektiğini, fotoğrafların bedelinin davacıya fatura karşılığında ödendiğini, dava konusu fotoğrafların tamamı davacıya ait olmayıp ...’e ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davalı şirket tarafından eser sahibi olan davacıya ait 26 fotoğrafın izinsiz olarak kullanıldığı, davalının ödemesinin dava konusu işe ilişkin olmadığı, taraflar arasında fotoğrafların kullanıma dair bir sözleşmenin bulunmadığı, davacı eser sahibinin 5846 sayılı Kanun'dan doğan hakları ihlal edildiğinden manevi tazminata da hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 97.500,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
İstinaf Mahkemesince, dava konusu fotoğrafların davacı şirketin ortağı... tarafından çekildiği ve mali hakların kendisine ait olduğu, davacının ne dava dilekçesinde ne de cevaba cevap dilekçesinde FSEK’nun 52. maddesi kapsamında mali hakları...'dan devraldığına ilişkin iddiası bulunmadığı gibi buna ilişkin yazılı bir sözleşme de ibraz etmediği, mahkemece alınan bilirkişi raporu ve davalı tarafın bu yöndeki itirazından sonra 23.06.2015 tarihinde mali hakların devrine ilişkin sözleşme sunduğu, davacının sunduğu sözleşmenin tarihinin 05.06.2010 olduğu, sözleşmeyi...’nın hem eser sahibi hem de şirket yetkilisi olarak imzaladığı, Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.12.2013 tarih ve 2013/49 Esas, 2013/655 Karar sayılı dosyası incelendiğinde, 16.11.2012 tarihinde eser sahibi... tarafından dava dışı bir şirket aleyhine aynı fotoğrafların izinsiz kullanıldığı iddiası ile 5846 sayılı Kanun'a dayalı maddi ve manevi tazminat davası açıldığı, yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen kararın 02.06.2014 tarihli ilamla Yargıtayca onanarak kesinleştiği, buna göre eser sahibinin ve aktif dava sıfatının 2012, 2013 ve 2014 yıllarında ve davanın açıldığı tarihte... olduğu, davacı tarafından sunulan 05.06.2010 tarihli sözleşmenin yargılama sırasında ve sonradan düzenlendiği, gerçeği yansıtmadığı, 05.06.2010 tarihinden sonra mali hakların hem...'ya hem de davacı şirkete ait olması mümkün bulunmadığından davacı şirketin aktif dava sıfatının bulunmadığı, bu hususun mahkemece resen göz önünde bulundurulması gerektiği, kabule göre de sözleşme içeriğinde manevi hakların devrine ilişkin bir hüküm bulunmadığından davacının manevi tazminat yönünden de aktif dava sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin de doğru görülmediği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-2 maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-2 maddesi gereğince Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi Sıfatıyla)'nin 27.11.2018 tarih ve 2014/401 Esas, 2018/925 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı HMK.'nın 114/2 maddesi delaletiyle 115/2 maddesi gereğince davacı şirketin aktif dava sıfatının bulunmaması nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy