MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/07/2018 tarih ve 2017/260 E.- 2018/283 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/12/2019 tarih ve 2018/1784 E.- 2019/1307 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “VESPERA ibaresi için 43. sınıfta yer alan hizmetlerde marka başvurusu yaptığını, bu başvurunun ilanına davalı tarafından itiraz yapıldığını, itiraz sonucunda markanın YİDK tarafından ret edildiğini, taraf markaları arasında anlamsal, görsel ve kelime farklılıkları bulunduğunu, markalar arasında iltibas riski ve tüketici nezdinde karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkiline ait markanın VESPERA, mesnet markanın ise VESPERNA DINEN FUN ve VESPERNA MOMENT olarak telaffuz edileceğini, müvekkilinin markasının “RA” hecesi ile mesnet olan markanın ise “-NA” hecesi ile bittiğini, kavramsal olarak da VESPERA ibaresinin Latince de Akşam, Portekizce’de ise arife anlamının olduğunu, mesnet olan markanın ise herhangi bir anlamı olmadığını, markada yer alan MOMENT kelimesinin ise İngilizce kökenli olup “An” anlamı taşıdığını, bu nedenle markalar kavramsal olarak da farklı olduğunu, görsel olarak bakıldığında ise her iki markanın da şekil unsuru içerdiğini müvekkilinin markasında mavi renklerin yoğun olduğunu, V harfinin büyük yazıldığını, turkuaz renkli bir ay figürünün yer aldığını, redde mesnet olan markanın ise kırmızı rengin hakim olduğunu el yazısı ile VESPERNA kelimesinin sonunda yıldız şeklinin bulunduğunu, bunun yanı sıra markanın “DINEN FUN” ve “MOMENT” kelimelerini de içerdiğini, bu nedenle markaların görsel açıdan farklı olduğunu, tüketici tarafından farklı algılanacağını, taraf markaların farklı hizmetlerde kullanılacağını, benzer görülen markanın “restaurant hizmeti” vereceğini, müvekkilinin ise geçici konaklama hizmeti verdiğini, bu nedenle aynı tüketici kitlesine hitap etmediğini ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2017-M-3857 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, taraf markaların işitsel, görsel ve kavramsal açıdan benzer olduğunu, müvekkilinin markasında yer alan DINEN FUN ve MOMENT markalarının tali unsur niteliğinde bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "şekil+VESPERA" ibareli başvuru markası ile davalının "Vesperna" asıl unsurlu tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak benzerlik bulunsa da, başvuru kapsamında yer alıp da davalının markası kapsamında yer almayan 43. sınıftaki "gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas koşulunun oluşmadığı, bunun dışında kalan başvuru markasının kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden ise taraf marka işaretleri emtia sınıfı yönünden de görsel ve sescil olarak benzer olduğu, başvuru markasının kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden her iki taraf markasının aynı işletmeye ait markalar ya da idari ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, bu açılardan başvuru markasının kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1. maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2016/45488 başvuru sayılı marka ile ilgili verilen TPMK'nın 2017-M-3857 sayılı YİDK kararının başvuru markasının kapsamındaki "gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.
İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "şekil+VESPERA" ibareli başvurusu ile davalının "Vesperna" asıl unsurlu tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak benzerlik bulunduğu, davacının marka başvurusunun kapsamında yer alan ancak davalının tescilli markası kapsamında yer almayan 43. sınıftaki "gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1. maddesindeki iltibas koşulunun oluşmadığı, bunun dışında kalan, davacının başvurusunun kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu, davacı markasının kapsamında bulunan 43. sınıf "Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri."nin, redde mesnet markalar kapsamında bulunan "Geçici konaklama hizmetleri. Eğitim ve öğretim hizmetleri. Spor, kültür ve eğlence hizmetleri." ile ilişkili olmadığı yönündeki belirlemenin de yerinde bulunduğu gerekçesiyle davacı ... davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davacı ... davalı TPMK'dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/11/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy