(6100 S. K. m. 370) (556 S. KHK. m. 8, 35)
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.07.2017 tarih ve 2016/129 E- 2017/98 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.11.2019 tarih ve 2017/1954 E- 2019/1736 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili derneğin 17.06.2008 tarihinde kurulduğunu, müvekkilinin bu unvan ile "UÇYK ULUSLARARASI ÇEŞME YAT KULÜBÜ" ve bu markanın İngilizcesi olan "İCYC İNTERNATİONAL ÇEŞME YATCH CLUB" markalarını 41. sınıfta kullandığını, davalının "ÇEŞME YAT KULÜBÜ" ve "ÇEŞME YACHT CLUB" markalarını kötüniyetli olarak kendi adına tescil ettirdiğini, bu markalar üzerinde müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürerek davalıya ait markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kötüniyetinin olmadığını, dava konusu tüm marka ve unvanlarda tek asli unsurun "Çeşme" ibaresi olmadığını, başkaca asli unsurlar da bulunduğunu, davacının marka üzerinde üstün hakkının bulunduğundan bahsedilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davacının 41. sınıflarda 2014/50664 sayılı "ICYC International Ceşme Yacht Club +Şekil" ve 2014/85977 sayılı "UÇYK Uluslarararası Çeşme Yat Klübü +Şekil" markalarının sahibi olduğu, davalının ise yine aynı sınıfta 2014/08264 sayılı "Çeşme Yat Kulübü(Çeşme Yacht Club) +ÇEŞME Şekil" ve 2014/94775 sayılı "ÇEŞME YELKEN KULÜBÜ(ÇEŞME SAILING CLUB)+ ÇEŞME Şekil" markaları bulunduğu, davacı tarafça 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi uyarınca gerçek hak sahipliği ve 35/2 maddesi uyarınca kötüniyet iddialarına dayanılarak markaların hükümsüzlüğünün talep edildiği, bu iddiaların incelenmesi için hükümsüzlüğe konu markalar ile davacı markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak aynı veya benzer olması ve tescil edilen mal veya hizmetlerin de aynı olması gerektiği, davacının markalarıyla hükümsüzlüğü istenen davalı markalarının tescil edilen hizmet sınıfları aynı ise de markaların bir bütün olarak değerlendirilmesinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak aynı ve benzer olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.12.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)