(6100 S. K. m. 353, 370, 372)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/12/2018 tarih ve 2014/486 E. - 2018/872 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 19/12/2019 tarih ve 2019/1651 E. - 2019/1761 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin büyük hissedarı ...ile davalı ...'ın kardeş olduklarını, kardeş olmanın verdiği güven duygusu nedeniyle müvekkili şirket tarafından davalı ...'a şirketi temsile yönelik işlemler yapması için Ankara 25. Noterliğinin 30/04/1992 tarih ve 26761 yevmiye numaralı genel ve geniş kapsamlı bir vekaletname verildiğini, bu vekalete istinaden davalı ...'ın davacı şirket adına işlemler yaptığını ancak yaptığı iş ve işlemlere ilişkin olarak müvekkili şirketi bilgilendirmediği gibi ticari faaliyetlerden elde edilen gelirleri şirkete intikal ettirmediğini, Almanya devletinde birçok iş yapıldığını ancak davalı ...'ın bu işlerden elde edilen gelirleri de müvekkili şirkete intikal ettirmediğini, davalı ...'ın müvekkili şirket ile aynı faaliyet konusunda A.. Madencilik İnş. Tic. San. Ltd. Şti.'ni 2002 yılında devir aldığı, devir almış olduğu bu şirketin ismini Ç.. İnş. Mad. ve Tic. Ltd. Şti. olarak değiştirdiği ve bu değişikliğin Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmak suretiyle ilan edildiği, müvekkili şirket adına yapması gereken işlemleri müşterileri yanıltarak satın almış olduğu şirket üzerinden yaptığını, bu şekilde haksız rekabet ettiğini, davacı şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, davalı ...'ın temsil yetkisine dayanarak müvekkili şirket adına iş almak suretiyle elde ettiği gelirlerin, ayrıca müvekkili şirket unvanını haksız şekilde kullanmak ve böylece 3. kişilerde yanlış kanıya sebep olmak suretiyle davalı şirket tarafından elde edilen gelirler nedeniyle, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'nin edinildiği tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, öncelikle davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkili ...'ın ortağı olduğu Ç.. İnşaat Madencilik Ltd. Şti.'nin 2001 Aralık ayında devraldığını ve hemen faaliyete başladığını, davacı şirketin Almanya'daki şubesinin 30/09/2002 yılında kapatıldığını, 9 ay gibi bir süre ile hem davacı şirketin hem de müvekkilinin ortağı olduğu şirketin aynı adreste faaliyet gösterdiğini, bu nedenle davacının müvekkilinin ortağı olduğu Samsun ilinde mukim Ç.. İnşaat Madencilik Ltd. Şti.'ni ve faaliyetlerini bilmemesinin mümkün olmadığını, davacı şirketin Almanya'da müvekkili ...'ın vasıtası ile iş almaya başladığını ancak iddia edildiği gibi müvekkilinin davacı şirketin imkanları ile iş almadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; eldeki davanın azil tarihinden itibaren bir yıllık süre zarfında açıldığından davalının zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, davacının gerek yurt içinde gerekse yurt dışındaki ticari faaliyetlerini somutlaştırmadığı gibi davalı ...'ın temsil yetkisini kötüye kullandığına, kendi nam ve hesabına işlem yaptığına ve bu işlemlerden ötürü zarar uğradıklarına dair dosyaya somut ve kesin deliller sunmadığı, yine davalının 1992-2009 yılları arası davacı şirketi temsilen hareket ettiği 17 yıl boyunca vekile hesap vermeme ve vekile ödememe yapmama hususunun hayatın olağan akışı ve ticari teamüllere aykırı olduğu, limited şirketlerde rekabet yasağının sadece müdür ortaklar için söz konusu olduğu, davalı ...'ın ise davacı şirkette müdür olmadığı ve vekaletnamedeki yetkilere istinaden davacı şirkete temsilci olarak atandığı, davalı ... ve Ç.. İnşaat Madencilik Ticaret Ltd. Şti.'nin davacı şirket aleyhine aldatıcı faaliyetlerde bulunduklarına yine davacının emtiasını, iş mahsullerini, faaliyetlerini yahut ticari işlerini yanlış, yanıltıcı veya lüzumsuz yere incitici beyanlarla kötülediklerine dair dosyaya somut delil sunulmadığı gibi davacının bu eylemler sonucu mahrum kaldığı bir kazancın olduğuna dair de dosyaya somut delil sunulmadığı gerekçeleriyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı şirket yetkilisiyle davalı gerçek kişinin kardeş oldukları, davacı şirketin önceden kurulmuş olup, davalıya davacı şirketin temsil yetkisinin 1992 tarihinde verildiği, davalı şirketin ise 2002 yılında kurulduğu, davalının azlinin ise 2009 yılında yapıldığı, dolayısıyla taraflar arasındaki akrabalık ilişkisi ve aradan geçen uzun zaman gözönüne alındığında, davacı tarafın esasen bu oluşuma dolaylı yönden muvafakat gösterdiğinin kabulü gerektiğine ilişkin dosyadaki mevcut uzman görüşü ve davalının eylemi nedeniyle davacının zarara uğradığının sabit olmadığı, dolayısıyla mahkemenin kararında ve gerekçesinde yasaya ve usule aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/01/2021 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)