(6100 S. K. m. 370)
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 15.10.2019 tarih ve 2019/283-2019/828 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 2006 yılı yatırım programı kapsamında yer alan "Mevcut Bilgisayar Yenilenmesi" projesinin davalı tarafın ihtiyaçlarını da kapsayacak şekilde yapılması konusunda taraflar arasında 26.07.2006 tarihli "Bilgisayar Sistemi Kurulum Protokolü" (BİSKİP) imzalandığını, bilahare davacı ile dava dışı ..... Bilişim Teknolojileri San. Tic. A.Ş. arasında 17.04.2008 tarihinde 1.099.000,00 TL bedelli sözleşme imzalandığını, tarafların ortak olarak oluşturdukları komisyon tarafından yapılan çalışmalar neticesinde 12.07.2010 tarihinde Hizmet İşleri Kabul Tutanağı düzenlendiğini, düzenlenen bu tutanak doğrultusunda davacının dava dışı yüklenici firmaya hak ediş bakiyesini ödediğini, proje kapsamında davacı tarafından 1.134.818,00 TL harcama yapıldığını, taraflar arasında 26.07.2006 tarihinde düzenlenen protokolün ilgili maddeleri gereği, davacının yaptığı harcamaların yarısından da davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 567.409,00 TL+KDV'nin talep tarihi olan 26.08.2010 tarihinden itibaren işlemek üzere en yüksek ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sadece ortak modüller için kabul beyanında bulunduğunu, davalı kuruluşa ait olan modüllerin de kabulünden sonra ödeme yapılabileceğini, henüz veri girişlerinde ve uygulamasında bir çok sorun yaşanılan söz konusu sistem için davacı kuruluşa ödeme yapmasını beklemenin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki 26.07.2006 tarihli bilgisayar sistem kurulum protokolü hükümleri gereğince davacı tarafından proje kapsamında 3.kişiye yapılan ödemelerin 1.339.085,24 TL olduğu ve bu miktarın aynı zamanda tarafların da kabulünde olduğu, bu bedelin yarısı olan 669.542,62 TL’nin protokol kapsamında davalıdan istenebileceği, bu bedelden 108.251,50 TL ceza koşulu indiriminin yapılması suretiyle davacı alacağının 561.291,12 TL olduğu, daha önce alınan bilirkişi raporunda davalıdan talep edilemeyecek kalemler arasında ayıbın giderilme bedeli olarak gösterilen 82.661,36 TL'nin anaprotokol kapsamında olmadığı, anılan ödemenin proje bedelinden mahsubunun gerekmediği ve ayıbın giderilme bedelinden davalının sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 561.291,12 TL'nin 06/09/2010 tarihinden itibaren tahsile kadar değişen oranlarda yürütülecek yasal faizi ile birlikte davacı için davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 28.756,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacının temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)