Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 63. maddeleri gereğince
mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın sevk ve idaresindeki minübüs ile ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen durmayarak, yoluna devam ettiği sırada, sol tarafından kavşağa giriş yapan ölenin, sevk ve idaresindeki otomobile çarptığı, olayda bilinçli taksirin koşulları oluşmasına rağmen, mahkemece yanlış değerlendirme ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması,
2-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden ayrılırken en üst hadden ceza tayin edilerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy