Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: Her iki sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Beraatlerine,
Sanık ...'ın taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyetine.
5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, kararda temyiz süresinin başlangıcı ve yönteminin gösterilmemesi karşısında sanık ...'ın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
1- Katılan sanık ...'ın sanık sıfatıyla temyiz ettiği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Sanık hakkında 09.05.2006 tarihli hükümle tesis edilen ve ancak gerekçesine yönelik olarak temyiz edilebilecek olan beraata ilişkin hükmün sanık tarafından gerekçesine değinilmeksizin temyiz edildiği ve sanığın verilen hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Katılan sanık ...'ın sanık sıfatıyla temyiz ettiği taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
CMUK'un 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle aynı Kanunun 315. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine dair karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, redde ilişkin hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.