ÖZET: SANIĞIN, İŞ YERİNDE YAPILAN ARAMA SONUCU ELE GEÇİRİLEN SUÇA KONU SİKKELERİ MERAKINDAN, HATIRA AMAÇLI SATIN ALDIĞINA İLİŞKİN AKSİ İSPATLANAMAYAN SAVUNMASI VE OBJELERİN YAKALANDIĞI İŞYERİNİN BU TÜR EŞYALARIN SATIŞININ YAPILDIĞI YERLERDEN OLMADIĞININ ANLAŞILMASI NEDENİYLE EYLEMİN; 2863 SAYILI KANUN’UN 70. MADDESİNE TEMAS EDEN SUÇU OLUŞTURDUĞU VE YARGILAMA GÖREVİNİN ASLİYE CEZA MAHKEMESİNE AİT BULUNDUĞU GÖZETİLMELİDİR.
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık, mahalli Cumhuriyet savcısı ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve sanık hakkındaki kamu davası ihbar edilmeyen Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın, temyiz dilekçesi ile birlikte katılma talebinde bulunduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 237/2 maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
1- Sanığın iş yerinde yapılan arama sonucu sikkelerin ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut arkeolog bilirkişisinin 18.06.2008 tarihli raporuna göre, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında kalan eserler olduğunun belirtildiği, sanığın bu sikkeleri merakı olduğu için, hatıra amaçlı satın aldığına ilişkin aksi ispatlanamayan savunması ve objelerin yakalandığı işyerinin bu tür eşyaların satışının yapıldığı yerlerden olmadığının dosyadan anlaşılması karşısında eyleminin 2863 sayılı Kanun’un 70. maddesine temas eden suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,
2- Dosya içeriğine göre; sanığın kültür varlığını ihbar yükümlülüğünde bulunmamak olan eyleminin 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 70. maddesi kapsamına giren suç için kanun maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle davaya bakmanın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10, 11, 12. maddeleri hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilmesi,
3- Kabule göre de; sanığa hükmedilen adli para cezasına, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanığın, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde göründüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak (BOZULMASINA), 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy