Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a; 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hazine vekili tarafından suçtan doğrudan zarar gören Maliye Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında ...'nün katılan olarak gösterilmesi, sanığın dava konusu tescilli yapıda projesine aykırı olarak yapılan uygulamaların 10/12/2003 tarihinde tespit edildiği gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında ilgili Kurulun suç duyurusunda bulunulmasına dair karar tarihinin, suç tarihi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Sanığın, dava konusu Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 09/06/1978 tarih ve 10433 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli olan Kadıköy ilçesi, Osmaniye mahallesi, 7 pafta, 44 parsel sayılı yerde bulunan taşınmazda, İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12/06/1989 tarih ve 1383 sayılı kararı ile onaylı restorasyon projesine aykırı uygulamalarda bulunarak sivil mimarlık örneği olan binanın eski eser niteliğini ortaya koyan unsurlarını ortadan kaldırdığı anlaşılmakla,
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 10/12/2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.