MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
DAVA: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
HÜKÜM: 629 TL maddi, 1.200 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak, davacıya verilmesine.
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
17.07.2009 tarihili hüküm davacı vekilinin yüzüne karşı verildiği ancak davacı vekilinin hükmü süresinde temyiz etmemekle birlikte, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren 10 gün içinde verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla,davacı vekilinin temyiz itirazının süresinde yapıldığı kabul edilmiştir.
Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yasal faizin tarih belirtilmeksizin talep edilmesi karşısında kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi yerine tutuklama tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu husus aynı kanunun 322. Maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının maddi ve manevi tazminat için öngörülen faize ilişkin kısımdan “28.03.2002” ibaresinin çıkartılarak yerine “14.03.2008” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.