Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 22/3. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın sürücü belgesiz araç kullanıp tam kusurlu olarak kazaya neden olduğu olayda, münhasıran sürücü belgesiz araç kullanma halinin bilinçli taksirin unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi ile artırılarak bu nedenle fazla ceza tayini,
2) Sanık müdafinin son oturumda mahkûmiyet kararı verilmesi halinde lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca sanık hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanmasına karar verilmiş ise de, kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesi mümkün olduğu halde adli para cezasına çevrilip çevrilmemesi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy