Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 52, 179/3-2, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 25.05.2010 tarihinden verilen 1.800, 00 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Olaydan 2,5 saat sonra yapılan tespite göre 178 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile sağ şeritte seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek emniyet şeridinde tepe lambası yanık, sirenleri çalışır vaziyette nizami olarak duran polis otosuna çarptıktan sonra solunda aynı yöne seyreden otoya çarpması sonucu, şikayeti devam eden ...'nın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir şekilde yaralandığı, şikayetçi olmayan mağdur ...'ün ise nitelikli şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve 19.12.2006 günlü ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi hükmü nedeniyle, aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanmalar dışındaki nitelikli yaralanma hallerinde mağdurun şikayetinin bulunmamasının, bilinçli taksir halinde geçerli olmadığı hususları dikkate alınıp, her ne kadar mağdur şikayetçi olmasa da; yaralanmasının TCK'nın 89/2-b kapsamında kalması ve şikayetçi ...'nın şikayetinin devam etmesi itibarıyla bilinçli taksirle iki kişiyi yaralama eylemi sübuta eren sanık hakkında temel cezanın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince tayin olunup, aynı Kanun'un 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 89/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.