Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 12.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine .
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, yapılan yargılama giderlerinin tamamının kamu üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mahkemece verilen 01.02.2008 tarih ve 2007/19 esas, 2008/25 karar sayılı ilk hükümde davacı yararına hükmedilen ''4.000'' TL manevi tazminatın az olduğu tespiti ile Yargıtay 4. Ceza Dairesince hükmün bozulması üzerine bozma kararına uyularak ''12.500'' TL manevi tazminata hükmedilmiş ise de, kesin ve nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacıya yararına 22 günlük tutukluluk süresi için bozma sonrası bu ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.