Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK’nın 85/2, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki otomobille meskun mahalde, geceleyin, refüjle bölünmüş tek yönlü ve çok şeritli D-100 karayolunda aşırı süratli bir şekilde, araçların arasından zik zak yaparak seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek önce sağ bariyerlere ve ardından da savrularak sağ şeritte gitmekte olan minibüse arkadan çarparak aracındaki iki kişinin ölmesine bir kişinin de yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiğinin ve tam kusurlu sanık hakkında asgari sınırdan daha fazla ayrılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, TCK’nın 50. maddesinin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ise, belirtilen tespitler karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.