Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51. maddeleri uyarınca; ayrı ayrı erteli mahkûmiyet.
Taksirle yaralama suçundan, sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in kusursuz olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, Cumhuriyet savcısının taraflara mahkemede uzlaşma teklif edilmesi gerektiğine, eksik araştırma yapıldığına, sanık ... hakkında asgari hadden ceza verilmemesinin gerekçelerinin gösterilmediğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ... hakkında asli kusurlu olarak mağdur-sanık ... ve katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralamalarına neden olunduğundan 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, mağdur-sanık ...'in talimat mahkemesinde alınan ifadesinde şikayetinden vazgeçtiği, bu durumda aynı Kanun'un 73/6. maddesi uyarınca sanık ...'dan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup, kabul ettiği takdirde sadece katılan ...'ın şikayetçi olduğu nazara alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; suça konu olayda sanık ...'nın yaralanmadığı gibi, kollukta alınan ilk ifadesinde kimseden şikayetçi olmadığı, diğer mağdur ...'ın ise yaralanması nedeniyle tüm aşamalarda sadece sanık ...'dan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, sanık ...'den ise şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında ...'nın da yaralandığı nedeniyle dava açılmış olması ve bu davaya dayanılarak mahkumiyetine karar verilmesi,
3) Sanıkların atılı suçları birlikte işlemedikleri gözetilerek, yargılama giderinden sebep oldukları miktarla sorumlu tutularak her biri için ayrı ayrı yargılama gideri hesap edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılama giderinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ...'in ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.