Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık tarafından yapılan ödemelerin yalnızca mağdurun tedavi masraflarından ibaret olması nedeniyle mahkemenin CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin gerekçesi yerinde kabul edilmiştir.
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın asli kusurlu olması nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak asgari sınırdan ayılarak cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusurunun olmadığına, CMK’nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, sürücü belgesinin geri alınmasının doğru olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy