Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 01.06.2009 havale tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde, suç vasfına yönelik temyiz isteminde bulunduğu, bu itibarla temyiz isteminin yerinde olduğu ve trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine dair 01.06.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın tam kusurlu eylemi ile kazaya neden olduğunun anlaşılması karşısında, temel cezası belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Her ne kadar hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, 5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir değerlendirmede bulunulmamış ise de, sanık ile katılan arasında uzlaşmanın sağlanamayıp katılanın kaza nedeniyle oluşan zararlarının giderilmediği, ayrıca sanığın geçmişinde kasıtlı suçlardan hükümlülük bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanamayacağı kabul edilerek inceleme yapılmıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, kastının olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya kapsamına ve oluşa göre; suç tarihinde, 236 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın, karşı şeride geçmek suretiyle katılanın kullandığı araca çarparak katılanın yaralanmasına neden olduğu, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu ile 89. maddede yaptırıma bağlanan taksirle yaralama suçunun oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak 179/3. maddedeki suçun tehlike, 89. maddedeki suçun zarar suçu olduğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde sanığın yalnızca bu suçtan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine ve cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy