Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52, 50/6, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü gündüz saat 11:50 sularında açık havada, meskun mahal dışında, bölünmemiş, 2 yönlü, 6,7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama ve sollama yasağı anlamına gelen devamlı şerit çizgisinin bulunduğu virajlı yolda, idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, hatalı sollama yaparak, karşı yönde kendi şeridinde seyir halinde bulunan katılan ...'ın idaresindeki otomobile, şerit tecavüzünde bulunmak suretiyle ve tam kusurlu olarak çarpması neticesinde katılanlar ...,..., ve ...'ün nitelikli şekilde, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan kazada, sanığın suçu bilinçli taksirle işlediğinin anlaşılması karşısında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından,
Kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre,
Sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden geri alma kararı verilmesi, UYAP işletim sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle, bu hususlar bozma konusu yapılmamış, gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza uygulamasına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.