Tebliğname no : 12 - 2012/85773
Mahkemesi : Hopa Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 15/09/2011
Numarası : 2010/135 -2011/235
Suç : Taksirle Öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafi ile üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanığın idaresindeki otobüs ile meskun mahalde yağışlı hava, ıslak zeminli, bölünmüş tek yönlü iki şeritli devlet yolunu takiben seyri sırasında, soldan sağa ve yaya geçidinden geçen ölene aracının sağ önü ile yaya geçidi üzerinde çarptığı olayda; sanığın seyir istikametine göre çarpma noktasından 18.9 metre önce her iki yöne hitaben yaya geçidi levhası, asli tali yol ışıklı kavşak yaklaşım levhası ile devamında beyaz renkli boya ile boyanmış hız kesici şerit ve yaya geçidine yaklaştığının bilinmesi için tırtırlı gürültü butonlarının bulunması ve sanığın aracına ait çarpma öncesi 16 metre, çarpma sonrası ise 37 metre olmak üzere toplam 53 metre fren izinin bulunması hususları göz önüne alındığında; meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve bu nedenle sanığın cezasından TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; yine dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;
Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yılın 365 gün yerine 360 gün kabulü ile 12100 TL yerine 12000 TL adli para cezasına hükmedilmesi;
2-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırım” ibaresinin 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 26.02.2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hükmün kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlendiği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi, yine TCK'nın 50/6. maddesi uygulanırken uygulama maddesinin 50/6 yerine 52/6 olarak yanlış gösterilmesi;
3-TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy