Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/4, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın meskun mahal dışında, gündüzleyin idaresindeki yolcu minibüsü ile sağ tarafta yolcu aldıktan sonra, trafik akışını kontrol etmeden yola çıktığı bu sırada katılanların içinde bulunduğu kendi şeridinde gitmekte olan zırhlı polis aracının, önüne çıkan minibüse çarpmamak için direksiyon hakimiyetini kaybederek takla atması ve bir kişinin bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda; sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği mahkemece de kabul edildiği halde, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. Maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında; denetim süresi belirlenirken ve aynı maddenin 6. Fıkrasında göre bu süre içinde yükümlülük yüklenmemesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi ile denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. Maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. Maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. Paragrafın başına "TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca" ibaresinin, 4. Paragrafın başına "TCK'nın 51/6. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, 5. Paragraf olarak "sanığın, TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına ve TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına" ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usül ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.