Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 1-Sanık ... hakkında beraat
2-Katılan sanık ... hakkında
a-TCK'nın 85/1, 22/6. maddeleri gereğince
mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
b- TCK'nın 89/1,62/1. CMK'nın 231. maddeleri gereğince mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine, sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler ile katılan sanık ...'in taksirle yaralanması suçundan sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, katılan sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından sanık ... aleyhine temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A-Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;
Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...'nın sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal dışında gündüz vakti orta refüjle bölünmüş tek yönlü yolda yolun sağ şeridinde seyri sırasında kavşağa yaklaştığında aniden ve kontrolsüzce sol şeride geçtiği sırada aynı yönde sol şeridi takiben seyretmekte olan sanık ... yönetimindeki otomobil ile çarpışması şeklinde meydana gelen olayda sanık ...'in kısa mesafeden önünü kapatan diğer sanık idaresindeki motosiklete karşın mevcut şartlarda tedbir alma imkanı bulunmadığından kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla bu konuda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık müdafi ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'un 231. maddesi uyarınca verilen ve itirazı kabil olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara, sanık müdafinin itirazı üzerine, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince kesin olarak karar verildiğinden, bu konuda yeniden bir karar verilemeyeceği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde
5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için, taksirli hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, oysa ki olayda sanığın asli ve tam kusurlu şekilde neden olduğu olayda, eşinin ölmesi diğer sanık ...'in yaralanması nedeniyle münhasıran kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olduğundan söz edilemeyeceği, dolayısıyla olayda TCK'nın 22/6. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı cihetle, asli kusurlu şekilde bir kişinin ölümü bir kişinin de yaralanmasına neden olmak şeklindeki eyleminden dolayı TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 22/6. maddesine dayalı olarak sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın kazanın oluşuna ve kusur oranına ilişkin, temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy