Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: (Temyiz Talebinin Reddi (TCK'nın 89/1, 62/1, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet)
Temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemenin 08.03.2013 tarihli ek kararında, 07.03.2013 tarihli hükmün nevi ve miktarı itibariyle temyizi kabil olmadığı belirtilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşıldığından ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılana CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanan vekil için, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, tayin olunan cezanın ağır olduğuna, sürücü belgesinin uzun süreli geri alınmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.