Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle öldürme
Hüküm :1-Sanık ... hakkında beraat,
2-Sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına
Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın beraatına, sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...’ün saat 15.45 sıralarında idaresindeki araç ile çift yönlü, hafif virajlı, yağış nedeniyle kaygan yolda, rampa aşağı seyretmekte iken direksiyon hakimiyetini kaybedip, yan dönmüş şekilde sürüklenerek karşı şeride geçtiğinde, 100 km. hızla seyrettiği tespit edilen sanık ... idaresindeki araçla çarpışmaları sonucunda, sanık ...’ün aracında bulunan ninesi ..., amcası ... ve babasının dayısının oğlu ...’ün öldükleri olayın yargılaması sonunda sanık ...’ın, karşı şeritten gelen aracın yan dönmüş şekilde, kayarak şeridine gireceğini ve aracına çarpacağını öngörmesinin mümkün olmadığı, hızının tolerans hız sınırları içerisinde kaldığı ve böyle bir oluş karşısında sanığın alabileceği bir önlem bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile beraatına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için taksirli hareket sonucu neden olunan neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmasının gerekli olduğu, somut olayda; tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanığın eylemi sonucu ninesi ..., amcası ... ve babasının dayısının oğlu ...’ün öldükleri, TCK'nın 85/2. maddesi esas alınmak sureti ile taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, taksirli hareketi sonucu münhasıran kendisinin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olması söz konusu bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy