Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle Öldürme
Hüküm :TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olaydan 1 saat 8 dakika sonra yapılan ölçümde 65 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, olay günü gece saat 00:05 sularında açık havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz hafif virajlı yolda idaresindeki otomobille seyir halindeyken, ışık kontrolsüz 3 yönlü T kavşakta, idaresindeki motosikletle kavşaklarda geçiş üstünlüğü kuralını ihlal eden ölenin aracına çarpması şeklinde gelişen motosiklet sürücüsünün ölümüyle sonuçlanan olayda; çarpma noktasının 70 metre gerisinde kasis tehlike uyarı ve 30 km hız tahdit levhasının bulunması ve fren izlerinden sanığın idaresindeki aracın kaza anındaki hızının satte 70 km/s olması nedeniyle mahkemenin, eylemde bilinçli taksirin şartlarının gerçekleştiğine dair kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede, bilinçli taksirin şartlarının gerçekleşmediği yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; 13.01.2012 günlü oturumda 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi gereğince kamu davasına katılmasına karar verilmiş olan ...'ın gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi ve 27.11.2011 olan suç tarihinin, 29.11.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları olarak değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2- Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “amaç ve saiki” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hüküm fıkrasına “sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy