(5237 S. K. m. 22, 61, 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki otobüs ile hafif virajlı, 5 m genişliğinde, iki yönlü, meskun mahal dışında, gündüz vakti, beton köy yolunda seyrederken karşı yön şeridine girip karşı istikametten gelen katılan idaresindeki motosiklet ile çarpıştığı olayda, sanığın şerit ihlalinde bulunarak asli ve tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kabule göre;
5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy