(5237 S. K. m. 22, 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Ticari minibüs sürücüsü sanığın saat 19.30 sıralarında idaresindeki minibüs ile kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa girdiğinde yan yoldan sola dönerek yeşil ışık yanarken kavşağa giren katılan N. B. idaresindeki araçla çarpışmaları sonucu katılan N. B. ile aracındaki S. A.in yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde, V. B. ile minibüste yolcu olan Y. A.nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandıkları ve sanıktan şikayetçi oldukları gözetilip, sanığın eyleminin TCK'nın 89/4, 22/3. maddeleri kapsamında kaldığı ve bu suç için kanunda öngörülen cezanın süresi itibariyle yargılama yapmanın 5235 sayılı Kanun'un 11. maddesi gereğince Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği nazara alınarak, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde TCKnın 89/4. maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy