(5237 S. K. m. 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın saat 20:00 sıralarında kamyoneti ile tali yoldan ana yola çıkmak üzere kavşağa girdiğinde, sağından soluna doğru ana yolda seyreden katılan S. H. A. idaresindeki araca çarpması sonucu S. H. A. ile aracındaki katılan Y. A.'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabulünde isabetsizlik bulunmamakta ise de, katılanların basit şekilde yaralandıklarının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak, 1 yıl 3 ay hapis cezası tayini,
2- Katılan Y. A.ın 24.10.2011 tarihli kolluk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını bildirmiş olması ve şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması nedeni ile sanığın mağdur S. H. A.'ın yaralanması nedeniyle TCKnın 89/1. maddesi yerine 89/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy