(5237 S. K. m. 61, 89) (YCGK 07.07.2009 T. 2009/9-62 E. 2009/191 K.)
Dava ve Karar: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Katılan E. Ö.'ün, idaresindeki motosikletle, gündüz vakti, meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü yolda seyir halindeyken, olay mahalli dört yönlü ışık kontrollü kavşaktan kendisine yeşil ışık yandığı esnada geçtiği sırada, aynı kavşağa sol tarafındaki yoldan seyir yönüne kırmızı ışık yanmasına rağmen giriş yapan sanığın idaresindeki tırın sağ kısmına kavşak içinde çarpması ve sanığa ait aracın çarpma sonrası 71 metre fren izine rağmen ancak durabilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, geçmeden önce kendisine yanan fasılalı yeşil ışıktan sonraki sarı ışığı gördüğünü, yüklü olan aracıyla rahatlıkla geçerim düşüncesiyle hareket ettiğini beyan eden sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin gözetilmemesi,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy