Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç:Taksirle Yaralama
Hüküm:TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, meydana gelen kazada sanığın kusursuz olduğuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, ceza miktarına, ertelemeye, lehe hükümlerin uygulanmasına ve eksik incelemeye; katılanlar vekilinin, tam kusurlu sanık hakkında tayin olunan cezanın az olduğuna, takdiri indirim hükmünün uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, sürücü belgesinin geri alınma süresinin, sanık hakkında hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağına, her bir katılan lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri yerine, tek vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanığın amaç ve saiki,” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün 4. paragrafında yer alan “1 gün” ibaresinden önce gelmek üzere, “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.