(5237 S. K. m. 89) (5271 S. K. m. 231)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın idaresindeki kamyonla D-100 bölünmüş devlet kara yolunda seyri sırasında olay yerine geldiğinde kontrolsüz bir şekilde sola dönüşe geçtiğinde aynı istikamette gelen katılan O.'ın idaresindeki aracın önünü kapatması sonucu çarpıştıkları, iki kişinin basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın tam kusurlu olduğu gözetilip temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde "sanığın geçmişte kasıtlı suç işlendiği anlaşıldığından yasal kuralları oluşmamakla CMK'nın 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanmasına" şeklinde karar verilmesine rağmen hükmün gerekçesinde CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına karar verildiğinin belirlenmesi suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişki oluşturulması,
2- Sanık hakkındaki hükmün ertelenmesine karar verilmediği halde hükmün 5, 6, 7 ve 8. bentlerinde erteleme ile ilgili hükümlerin uygulanması,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy