(5237 S. K. m. 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın yönetimindeki otomobil ile gece vakti yerleşim yeri içerisinde bölünmemiş çift yönlü yol şerit çizgisi bulunan aydınlatması bulunmayan asfalt 7 metre genişliğindeki korkuluksuz sert virajlı eğimsiz il yolunda seyir halinde iken, üç yönlü "y" şeklindeki kavşağa geldiğinde "y" şeklindeki kavşağın gidiş istikametine göre solundaki yola girmek istediğinde, karşı yönden gelen katılan yönetimindeki otomobilin geçişini beklemeden katılanın şeridini ihlal ederek araçların sağ ön kısımlarıyla katılanın şeridinde çarpıştıkları olayda, 3 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sonuç: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy