Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, savunma hakkının kısıtlandığına, suçun unsurları itibarı ile oluşmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine; katılan vekilinin ise, eksik incelemeye, kusura, takdiri indirim yapılmaması ve hak yoksunluğuna ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik", (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araç'' kıstaslarının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, ''suçun işlenmesinde kullanılan araç'' ve ''sanığın güttüğü amaç ve saik'' kıstaslarının temel cezanın belirlenmesinde gerekçe olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün temel cezanın belirlenmesine ilişkin 1. bendinde yeralan ''suçun işlenmesinde kullanılan araç'' ve ''sanığın güttüğü amaç ve saik'' ibarelerinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.