(5237 S. K. m. 53, 89) (5271 S. K. m. 237, 260)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Mağdurlar vekiline duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, mağdurların yaralanması nedeniyle vekilleri vasıtasıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurların 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın yönetimindeki otomobil ile gündüz vakti yerleşim yerinde, bölünmemiş çift yönlü, düz eğimsiz asfalt sokakta, seyir halinde iken gidiş yönüne göre yolun sağ tarafında park halinde bulunan araçların arasından yola giren 4 ve 5 yaşındaki iki çocuğa aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucu çocukların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda; sanığın; hızının 10-15 km civarında olduğu, park halinde bulunan araçlara yanaştığı esnada, araçların arasından ani olarak 3-4 yaşlarında iki çocuğun koşarak yolun karşısına doğru koşmaya başladıklarını görmesi üzerine fren yaptığına ilişkin savunması ve olay yeri krokisinde sadece 1 metre fren izi tespiti yapılmış olması hususu da nazara alınarak, olayda sanığa atfedilebilecek kusur bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,
Kabule göre de;
1- Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun TCKnın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, şikayetçi S. S.'in soruşturma aşamasında 26.06.2009 tarihinde alınan ifadesinde; sanıktan şikayetçi olmadığını ve eşinin de bu konuda şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 89/1 maddesi yerine, TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Taksirli suçlarda uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,
Sonuç: Kanuna aykırı olup; sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy