Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Kanun ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 53/1, 54, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve mükerrirlere özgü infaz rejimi.
2-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 53/1, 54, 63. maddeleri ile 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nın 53/1, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'nün, ayrıca 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan da sanık ...'nün mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Sanık ...'nün 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B- Sanıklar ... ile ...'nün 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan haklarındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;
Kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 2863 sayılı Kanunun 67/1 maddesinde “bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmi beş bin liradan yüz bin liraya kadar adli para cezası” yaptırımına bağlandığı, 5728 sayılı Kanun değişikliği ile aynı eylem için 67/2. maddesinde “iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası” yaptırımının öngörüldüğü, mahkemece bu iki madde arasında değerlendirme yapılıp, lehe yasa düzenlemesi olan 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 67/1. maddesi uyarınca sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeyle sanıkların 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/1. maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle, sanıklar hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.... İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince yapılan istihbari çalışma neticesinde, kardeş olan sanıklar ... ve ...'nün elinde çok sayıda tarihi eser olduğu ve bunlara müşteri aradıkları bilgisine ulaşıldığı, jandarma görevlilerinin müşteri kılığında sanıklarla görüştükleri ve sanıkların pazarlık yaptıkları esnada eserlerle birlikte kolluk görevlilerince yakalandıkları, sanıklardan ele geçirilen 93 adet eserden 12 adetinin 2863 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı, 81 adet eserin ise Helenistlik, Roma ve Bizans dönemine ait sikkeler ile çeşitli eşyaların 2863 sayılı Kanun uyarınca tescil ve tasnife tabi olduğu, sanıkların kültür varlığı ticareti kapsamında eylemlerde bulundukları ve üzerlerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla,
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanıklar hakkında sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık ...'nün adli sicil kaydının incelenmesinde, Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/832-2002/34 sayılı, 18/07/2004 kesinleşme tarihli, tehdit suçundan verilmiş erteli 2 ay 1 gün hapis ile mahkumiyetine ilişkin sabıkası ile yine Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2001/832-2002/34 sayılı, 18/07/2004 kesinleşme tarihli, hakaret suçundan verilmiş erteli 2 ay 1 gün hapis ile adli para cezasına ilişkin sabıkasının tekerrüre esas olduğu, bu sabıkalardan en ağır olan hakaret suçundan verilmiş sabıkasının tekerrüre esas alınması gerekirken, her iki cezanın içtima ettirilerek tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm A) 6. numaralı bendindeki “...koşullu salıverilme halinde 1. fıkranın c. bendinde bahsi geçen hak yoksunluğunun kaldırılmasına” cümlesi çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının A) 4. numaralı bendine yer alan “4 ay 2 gün hapis cezasının” ibaresinin çıkartılarak yerine “2 ay 1 gün hapis ve 146.302.000TL adli para cezasının” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.