Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve hırsızlık
Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat
2863 sayılı Kanuna aykırılık ve hırsızlık suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20.04.1990 tarih ve 646 sayılı kararıyla korunması gerekli tescilli kültür varlığı olduğu kabul edilen, ... ili, ... mahallesi, ... ada, ... sayılı parselde yer alan iki katlı sivil mimari örneği yapının, özel mülkiyete konu olduğu ve uzun zamandır kullanılmayan, terk edilmiş bir bina olduğu, olay günü devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince, bina önünde iki at arabasına sanıklar tarafından binaya ait ahşap malzemelerin yüklendiğinin görülmesiyle olay hakkında araştırmaya başlandığı, binanın tescilli bir bina olduğunun anlaşılmasıyla sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve hırsızlık suçlarından dava açılmış ise de, sanıkların verdikleri ifadelerinde, binanın korunması gerekli bir kültür varlığı olduğunu bilmediklerini, buna dair bir uyarı levhasının bulunmadığını, binadan ahşapları sökmediklerini, sadece yere düşenleri aldıklarını beyan ettikleri, olaya ilişkin 04.02.2012 tarihli kolluk görevlilerince tutulmuş görgü ve tespit tutanağında, iki katlı binanın çatısının yerinde olmadığı, kapı ve pencerelerinin de sökülmüş olduğu, kimi duvarlarının yıkık halde olduğunun tespit edildiği, olay öncesi yerinde inceleme yapan Kırklareli Müze Müdürlüğü görevlilerince de düzenlenen 26.01.2012 tarihli raporda, yapının birçok ahşap malzemelerinin söküldüğünün tespit edildiği, ahşap mimari ögelerin çevre halkı tarafından yerinden alındığının düşünüldüğünün belirtildiği; 12.10.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden sanat tarihçi bilirkişiden alınan raporda, binanın uzun zamandır kullanılmayan, metruk bir bina olduğu, yağmalama öncesi kapı ve pencerelerinin söküldüğü, çatısı da olmayan, dört duvar bir yapı olduğu, duvarları destekleyen ahşap hatılların da çevre halkınca sökülmesinin yıkımı hızlandırdığı, ancak sökülmeseydi yağmur, rüzgar gibi etkenlerle de yapının yıkılacağı, uzun süre
bu halde metruk kalan yapıyı mülk sahiplerinin korumadığı gibi, ilgili Belediye ve Valilikçe de korunmadığının belirtildiği, böylece çatısı olmayan, bu nedenle büyük oranda yıkılıp metruk halde bulunan tescilli yapının üzerinde veya önünde tescilli bir yapı olduğuna dair yazı veya levhanın bulunmadığı, dıştan bakıldığında da binanın korunması gerekli bir kültür varlığı görünümünde olmadığı, sanıkların ahşap ögeleri söktüklerine, böylece binaya zarar veren kişiler olduklarına dair delillerin bulunmadığı, sanıkların yere düşen ahşapları topladıklarına dair savunmalarının aksine delillerin elde edilemediği, sahipsiz olduğunu düşündüklerinden, yerdeki ahşapları alma eylemlerini bir suç kastı ile gerçekleştirmedikleri, tüm bu nedenlerle sanıkların atılı “kültür varlığına zarar verme”suçunu gerçekleştirdiklerine dair delillerin bulunmadığı, “hırsızlık” suçu açısından da bir suç işleme kastı ile hareket etmedikleri ve mahkemece beraatlerine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılama sonunda, sanıkların suç kastı ile hareket ettiğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.