Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
17.07.2010 saat 01.30'da gece vakti, yerleşim yerinde sanığın sevk ve yönetiminde bulunan otomobil ile seyir halinde iken, kırmızı ışıkta beklemekte olan şikayetçilerin aracına arkadan çarpmak suretiyle zincirleme şekilde diğer şikayetçilerin araçlarına çarpması sonucunda, altı kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin hayati fonksiyonlarını 1. derece etkileyecek kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporuna göre, kazaya sebebiyet veren asli kusurlu sanık hakkında,yaralanmaların niteliği dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin denetlenebilir olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy