Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince
mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasının, TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmeden TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanması sonucu hesap hatası yapılarak, sanık hakkında 21.200 TL adli para cezası yerine, 18.200 Tl adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilerek CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine maddelerine aykırı davranılması,
2-Sanığın gözaltında geçirdiği süre ile tutuklu kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Hükmün esasını teşkil eden hüküm fıkrasında yazılı sürücü belgesinin geri alma süresinin 6 ay olarak belirtildiği halde, gerekçe bölümündeki 6 yıl ibaresi yazılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. Bendindeki “Olayın oluş şekli mağdurların şikayetçi olmaması, sanığın ekonomik durumu ile şahsi halleri dikkate alınarak sanığa verilen cezanın TCK 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL’den paraya çevrilerek 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi yazılması; sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bentten sonra gelmek üzere “TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine” şeklindeki bendin eklenmesi; gerekçeli kararın son parağrafında bulunan “6 yıl” ibaresinin “6 ay ” olarak değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.