Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 3-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar... ... ve ...'nun mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulu’nun raporunda bebeğin ölü mü sağ mı doğduğunun tespiti mümkün olmamakla birlikte ölümünün, doğum eylemi sırasında rahim içinde oksijensiz kalma sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği, sanıklar ve tanıkların bebeğin ölü doğması nedeniyle canlandırma işlemi yaptıklarını beyan etmeleri karşısında; ancak canlı doğmakla kazanılabilecek hak ehliyetine sahip kişilere karşı işlenebilecek olan taksirle öldürme suçunun somut olayda değerlendirilemeyeceği, fetusa karşı atılı suçun işlenemeyeceği, katılan ... ....'in uzuv tatili niteliğindeki yaralanma nedeniyle sanıkların eyleminin TCK'nın 89/3-b maddesine uyduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki eylemin aynı Kanunun 85/2. maddesi kapsamında değerlendirileceğinden görevsizlik kararı verilmesi yönündeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların cezanın ertelenmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanık ...'nun mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanık ...'nun şoför olduğu, şoförlük yapmadığı zamanlarda ise doktor olan sanık ... ve ebe olan sanık ... ... tarafından açılan ruhsatı alınmamış sağlık kabininde kasaya baktığı, ancak sanıklar... ve ... tarafından doğumun yaptırıldığı anlaşılmakla; sanığa kusur atfedilemeyeceği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.