Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 17.30 sırasında, sanık sevk ve idaresindeki araç ile Didim'den Akbük istikametine doğru bölünmemiş yolun sağ şeridinde seyrederken olay mahalline geldiğinde, gidişine göre sol tarafta kalan tali yola dönüş yapmak için sol şeride geçmesi üzerine, sol şerit üzerinde arkasından seyreden ...'in kullandığı otomobilin önünü kapatması nedeniyle çarpışmaları sonucunda, ...'in aracında yolcu olarak bulunan katılanlar ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması gerekirken, eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçu işlemediğine, eksik inceleme yapıldığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1-a. maddesine göre çevrilip, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (1) numaralı fıkrasının 3. bendinde yer alan "TCK'nun 50/1-a maddesi" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri" olarak değiştirilmesine, "gereğince" kelimesinden sonra gelmek üzere "150 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy