Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç:Taksirle Öldürme
Hüküm:TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a,52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın 26.05.2011 günlü celsede sanık hakkında şikayetçi olmasına rağmen henüz katılmayı düşünmediğini bildirdiği ve 22.09.2011 günlü celsede davaya katılma talebinde bulunması sonucu mahkemece katılma kararı verilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığından ve sanık tarafından katılan tarafın zararının giderilmediği gibi, açıkça zararı giderme isteminde bulunduğuna dair dosyada delil ve iddia olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki red istemine ve bozma isteyen 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılan vekilinin sanığın asli kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasını adli para cezasına çevirme işleminde uygulanan TCK 50/4 maddesinin gösterilmemesi ve adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması,
İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3 bendine "50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "50/4" ibaresinin ve "52. Maddesi dikkate alınarak" ibaresinden sonra "52/3 maddesi gereğince 605 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.