Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ...'ın duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Suçun işlendiği zaman diliminin gerekçeli karar başlığına yazılmaması, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.
1- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanıklar hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 15.200-TL adli para cezası yerine 15.100-TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın, eksik incelemeye, kusura, illiyet bağına, alt sınırdan uzaklaşılmasına, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanıkların meydana gelen olayda tali derecede kusurlu olmalarına karşın, taksire dayalı kusurun ağırlığının temel cezanın teşditli olarak belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,
2- Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezaları taksitlendirilirken TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun da gözetilmeden TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, gerekçe ve hükmün 1-1. bendindeki “sanıkların taksire dayalı kusur durumu” ibarelerinin gerekçe ve hükümden çıkartılması, 1-8. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanıklar hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 15.200-TL adli para cezası yerine 15.100-TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ...'un yönetim kurulu başkanı, sanık ...'un yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğu şirkete ait meyve ve kaynak suları üretim fabrikasında boşaltma işçisi olarak çalışan ölenin, kazadan evvel normal vardiyadan önce çalışması için fabrikaya çağrıldığı ve olay gecesi işyerine gelerek fabrika müdürü sanık ...'in talimatı doğrultusunda önce araçla gelen varilleri arkadaşları ile birlikte indirdikleri daha sonra vardiya amiri sanık ... tarafından idare binasındaki tiner tenekesi ve bezler verilerek variller üzerindeki yazıları silmesi için görevlendirildiği, ölenin varillerin temizlenmesi görevini bitirmesinin akabinde diğer işçiler tarafından el arabası içinde yakılmış olan ateşin yanından geçerken elindeki tinerin alev alarak meydana gelen patlama sonucu yaralanması sonrasında kaldırıldığı hastanede tedavi altında iken öldüğü şeklinde gelişen olayda; sanık ...'un şirketin yönetim kurulu başkanı olduğu ve yurt dışında yaşadığı, yılda bir iki defa Türkiye'ye geldiği, şirketin yönetim ve idaresine karışmadığı, sanık ...'un şirketin yönetim kurulu başkan yardımcısı olup satış ve finansmanla ilgilendiği, şirketin yönetim ve genel idaresinden sorumlu olduğu, fabrika yönetimine karışmadığı, sanıkların fabrikadaki iş bölümünün yapılması ve işlerin yürütülmesi amacıyla gıda mühendisi olan fabrika müdürü ve vardiya amirleri görevlendirdikleri, olay nedeniyle sanıklar ... ve ...'a kusur yüklenemeyeceği anlaşıldığından beraatleri yerine yazılı düşüncelerle mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezaları taksitlendirilirken TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun da gözetilmeden TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.