Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Suç:Taksirle Öldürme
Hüküm:TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olaydan Yaklaşık 1,5 saat sonra 100 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki araçla gece vakti, iki yönlü rampa yukarı yolda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, yolda bulunan yaralı domuzu yolun kenarına çekmek için duran ve kullandıkları aracı ışıkları yanar, çalışır vaziyette bırakan ... ve oğlu ...'ye sevk ve idaresindeki araçla çarpması neticesinde ...'nün ölmesi ve ...'nün yaralanması ile sonuçlanan olayda kaza tespit tutanağına göre sanığın çarpma noktasından 74 metre sonra durduğunun ve çok hızlı olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 nolu görüşe iştirak iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığına katılanların eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen cezadan bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK' nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2 Bendinin başına "TCK 22/3 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.