Mahkemesi:Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm : Temyiz isteminin reddi
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair 20/12/2013 tarihli ek kararın katılan vekiline 16.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP kayıtlarına göre katılan vekilinin ek kararı 23.01.2014 tarihinde temyiz ettiği, bu itibarla ek karara yönelik temyizin süresinde olduğu belirlenerek tebliğnamede ret öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu dikkate alındığında, 23.10.2013 tarihinde, TCK'nın 89/1, 3-b, 62, 52/2 maddeleri gereğince verilen sanığın mahkumiyetine ilişkin 3000 TL adli para cezasından ibaret hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin... Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın temyiz itirazının reddiyle, ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.