Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama, görevi ihmal
Hüküm: TCK'nın 89/1-3-b, 62, 52, 53/6, TCK'nın 257/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama ve görevi ihmal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bilirkişi raporlarının çelişkili olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, kusura, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısının ise diğer temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,
Görevi ihmal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;
Mağdur ... 'nin 01.07.2005 tarihinde ağaçtan düşmesi sonucunda sol kolunun kırılması neticesinde ambulansla Balıkesir Devlet Hastanesine götürüldüğü, ilk müdahalenin burada yapılmasından sonra icap nöbetçisi olan sanığın gelerek kolu alçıya aldığı, mağduru hastaneye yatırdığı, hastanede yattığı sırada pazar günü öğleden sonra elde morarma olduğu, koldan kötü koku geldiği, pazartesi günü sabah ameliyata alınarak kırığa tel konulduğu, aynı gün öğleden sonra ise elde morarmanın artması üzerine tekrar ameliyata alınarak faiyoktemi yapıldığı devamında ertesi sabah Dokuzeylül Üniversitesi Hastanesine sevk edildiği, burada tedavisine devam edildiği ancak kolunun kurtarılamayarak organ işlevinin yitirilmesine neden olunması şeklindeki olayda, Adli Tıp Kurumunun 24.11.2006 tarihli raporunda açık kırığın tabi bir komplikasyonu olarak gazlı kangren meydana gelebileceği enderde olsa bilindiğinden ilk müdahale eden ortopedi uzmanının sanata uygun olarak açık yaraya müdahale edip eksizyon sütürünü hastayı görür görmez yapması ve ondan sonra takip altına alması gerektiği, ayrıca ampirik olarak tek başına hastaya verilen antibiyotiğin açık kırıktaki yaralanmaların proflaksisinde kullanımı uygun olmayıp antiaerobik etkisi bulunmadığı da dikkate alındığında, sanığın uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığına oy birliğiyle karar verilmiş, Yüksek Sağlık Şur'asının 19-20.02.2009 tarihli raporunda da mağdurun ön kol kırığına ilk müdahalede seküler alçı ve yara bakımı yapılmasının uygun olduğu, ancak devamında dolaşım kontrolü, alçının kama şeklinde açılması ve
atele çevrilmesinde gecikilmesi, yara bakımı ve kontrolü ile gelişen enfeksiyonun tespitinde geç kalınması ilk ameliyata neden olunması ve anaerob enfeksiyonlarda ilk tercih edilen penisilin ve klindamisin seçilmeyerek uygun olmayan antibiyotik tedavisi verilmesi neticesi oluşan uzuv kaybında sanığın kusurlu olduğunun belirlenmesi karşısında eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, hakkında görevi ihmal suçundan dava açılmadığı gibi taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi karşısında aynı eylemden dolayı iki kez cezalandırılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; görevi ihmal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hükümden çıkarılarak yerine “ Yapılan yargılama sonunda, sanığa taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, aynı eylemden dolayı sanık hakkında görevi ihmal suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına” ibaresinin ilave edilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.