Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanık ... yönünden-CMK'nın 223/2- c maddesi gereğince beraat
Katılan sanık ... yönünden- TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet- Temyizin reddi
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, katılan- sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan katılan sanık ... müdafiin yokluğunda verilip 27.02.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü 13.03.2014 tarihinde temyiz ettiği, 28.02.2014 ila 06.03.2014 tarihleri arasında hastanede tedavi gördüğü sunulan raporlardan anlaşılmakla, dolayısıyla temyizinin süresinde olduğu saptanmakla mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan katılan sanık ... müdafiinin temyiz talebinin reddine ilişkin 26.03.2014 ek kararı kaldırılıp yapılan incelemede;
1-Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna ve sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Katılan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;
14.07.2010 günü saat 17:30 sıralarında sanık sürücü ...'ın yönetimindeki araç yerleşim yeri içinde, 7.50 metre genişliğinde, iki yönlü, düz, kuru, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli 3 yönlü T kavşağa geldiğinde, aracının ön kısımları ile yolun sağ tarafında yolcu indirdikten sonra sol tarafa U dönüşü yapmak için manevra yapan sürücü katılan-sanık ... idaresindeki aracın sol yan kısmına çarpması neticesinde, olayda yaralanan sanık ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, katılanlar ...'in 4. derece kemik kırığına neden olacak şekilde, İkbal Uçar'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı ve sanığın asli kusurlu kabul edildiği somut olayda, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bölümünün 5. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy