Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 89/1,89/2-b, 22/3, 62/1, 51.maddeleri ile TCK'nın 79/3-2, 62,CMK.231/5. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara itiraz yolu açık olup, sanık müdafiinin süre tutum dilekçesi sonucu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan 03.01.2014 tarihli inceleme ile itirazın reddedildiği görülmekle, bu konuda temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına,
2-Taksirle yaralama suçu yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince;
27.06.2012 günü saat 07:50 sıralarında sanık sürücü ...'nın yönetimindeki tramvay ile seyir halindeyken, dört yol ışıklı kavşağına geldiğinde, kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen kavşağa giriş yaptığı esnada ışıklarda bekleme yapan ve kendisine yeşil ışık yanması ile hareketlenen katılan Mehmet Öztürk yönetimindeki otobüse kavşak içinde çarptığı, çarpmanın etkisiyle savrulan otobüsün de kendisiyle aynı yönde ve aynı anda hareketlenen ve solunda seyreden minibüs ile çarpıştığı kazada, katılanın 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve sanığın tam kusurlu kabul edildiği somut olayda, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından, sanığın eylemi neticesinde, mağdurun 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesi gereğince temel cezadan önce bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerekirken, hataya düşülerek 5237 satılı TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının, belirtilmesine karşın uygulama maddelerinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 8. bendinin başına “TCK.51/7.maddesi gereğince” ibaresinin yazılması, yine hükmün 9. bendinin başına da “TCK.51/8. maddesi gereğince” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy