Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: 2200 TL maddi, 2250 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat davasının dayanağı olan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/172 esas, 2011/473 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan 14.04.2011-27.07.2011 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 10.02.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 08.03.2012 tarihinde, CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,
Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre,tutuklama tarihi ile tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar ele geçecek parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerektiği mahkemece davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın bu kriterlere uygun bir miktar olarak hükmedildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki (1) nolu, davacının cezaevinde bulunduğu sürede ailesinin yaptığı cezaevi giderleri ile avukata ödenen vekalet ücretini maddi tazminat kapsamında talep ettiği, ailesinin yaptığı cezaevi giderlerini belgelendirmediği, bunların dışında başkaca zarar talebi de bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Davayı vekil ile takip eden davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/3. maddesindeki; CMK'nın 141 ve devamı maddelerine göre tazminat için Ağır Ceza Mahkemelerine yapılan başvurularda, tarifenin üçüncü kısmı gereğince avukatlık ücretine hükmedilir. Şu kadar ki, hükmedilecek bu ücret ikinci kısmın ikinci bölümünün onuncu sıra numarasındaki ücretten az olamaz şeklinde düzenleme karşısında, davacı lehine tarifede belirtilen maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,
2-Davacının, beraat ettiği davada kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla birlikte söz konusu beraat kararı incelendiğinde, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 2400 TL vekalet ücretinin hazineden tahsili ile davacıya verilmesine karar verildiği halde avukata ödenen vekalet ücretinin maddi zarar olarak kabulü,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki 2200 TL maddi tazminat tayinine ilişkin birinci bendin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılması, dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin bendin çıkartılarak yerine "2400 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.