Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç:Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm:CMK'nın 231. maddesi uyarınca açıklanan: TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 13.09.2012 tarihinde işlediği suçtan ötürü Ceza Mahkemesi'nin 2013/11-68 sayılı 14.03.2013 tarihli kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 5 yıllık denetim süresi öngörüldüğü ve CMK'nın 231/8-c fıkrası uyarınca denetimli serbestlik tedbiri çerçevesinde 6 (altı) ay süre ile umuma açık bar, pavyon, lokanta, lokal, kafe, parklarda alkol almaktan yasaklanmasına dair yükümlülük belirlendiği, bu kararın 16.04.2013 tarihinde kesinleştiği, bundan sonra; evrakın iletildiği . . .. Hizmetleri Yönetmeliğinin 61. ve 40. maddeleri gereğince gelmemenin hukuki sonuçlarını da bildirerek sanığı davet ettiği, 10.06.2013 tarihinde bizzat kendisine yapılan tebligata rağmen sanığın çağrıya icabet etmediği, ... Denetim Komisyonunun ise yönetmeliğin 47/1-a maddesi gereğince sanık hakkındaki dosyanın ihlal nedeni ile kapatılmasına karar verdiği, söz konusu kararı sanığa tebliğ edildiği, ardından da mahkemesine ihbarda bulunulduğu, bunun üzerine Sulh Ceza Mahkemesince 17.01.2014 tarihli ek karar ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verildiği olay incelendi;
CMK’nın 231/11. maddesi gereğince yapılan ihbar üzerine duruşma açılarak, hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkûmiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin çağrıya riayet etmeyen sanık hakkında önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine kurulan hükümdeki hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.