Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: TCK'nın 179/3-2, 31/3, 62, 50/3-1(a), 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun, ancak kasten işlenebilen suçlardan olduğu ve bu suçun oluşabilmesi için aracın kasıt ya da olası kasıtla kişilerin hayat, sağlık ve malvarlığı açısından tehlike yaratacak bir şekilde sevk ve idare edilmesinin gerekeceği, gündüz vakti, idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken, olay mahalli sokağa girilmez levhaları bulunmasına rağmen bunları fark etmeksizin giriş yaptıktan sonra, ters yönde ilerlediğinin farkına varması üzerine, olaya konu 5 metre genişliğindeki parke kaplı bu sokaktan çıkış yapmak üzere geri geri ilerlediği sırada, aracının arka kısmıyla, karşıdan karşıya geçmekte olan ve soruşturma evresinde şikayetinden vazgeçen yayaya aracının arka kısmıyla çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet veren 17 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun araç kullanmayı bilmediğine dair iddia ve hızlı olduğuna ilişkin delil olmaması karşısında; salt sürücü belgesiz halde ters yönden girdiği sokakta seyir halindeyken durumun farkına vardığında geri geri çıktığı sırada tam kusurlu şekilde karşıdan karşıya geçen yayaya çarpmasından ibaret eyleminde kasıt unsurundan söz edilemeyeceğinden atılı suçtan suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelere dayalı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında, mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.