Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereği mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 03.03.2014 tarih ve 2013/12134 E - 2014/5226 K. sayılı kararı ile CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yaşı küçük mağdura vekil atanarak gerekçeli kararın vekile tebliği için dosyanın mahkemesine tevdiine karar verildiği, mağdura vekil atanarak, kararın atanan vekile tebliğ edildiği, mağdur vekilinin hükmü temyiz ettiği görülmekle; yaşı küçük mağdurun annesinin sanıktan şikayetçi olduğu gözetilerek, mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Gündüz saatlerinde, sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahaldeki bölünmüş yolda seyir halinde iken, olay mahalli kavşağa geldiğinde sola dönüş yaparken, direksiyon hakimiyetini kaybederek, sağ tarafından yoldan çıkarak önce kaldırımının devamındaki park yerinde yürüyen ve İtfaiye Müdürlüğü'ne girmek isteyen yayalara, sonra da İtfaiye Müdürlüğü önündeki park yerinde park halinde duran başka bir araca çarptığı, yayaların yaralandığı olayda; bilinçli taksirin koşullarının bulunmamasına rağmen, hükmün gerekçesinde sanığın eyleminde bilinçli taksirin oluştuğunun belirtilmesi; mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan; katılan vekilinin ise, seçenek yaptırım ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde “amaç ve saiki ” gerekçesine dayanılması,
./.
-2-
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. fıkrasındaki “amaç ve saiki ” ibaresinin çıkartılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.